+ نوشته شده در سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۸۵ ساعت 21:25 توسط نسترن
|
بودن، رفتن به دنبال زیبایی است، حتی آن گاه که زیبایی تو را به لبه ی پرتگاه می کشد؛ و هرچند او بال دارد و تو بی بالی، و هر چند او از فراز پرتگاه خواهد گذشت، به دنبال او رفتن است، چرا که هر جا زیبایی نباشد، هیچ چیز نیست!