هفت آسمون

خاک خونین با صدای علیرضا عصار:

haftasemoon — Wed, 04 Nov 2009 14:11:33 GMT

چون قدم بر خاک خونین داشتی
بذر غیرت در زمین می کاشتی
زهر عشق حق به حمد آمیختی
در رکوعت می به ساغر ریختی
قبله ی تو عشق و مستی قتل گاه
این مشایخ قبله هاشان بر گناه
گویمت از هفت رنگان، مو به مو
خرقه پوشان دغل کار دورو
سجده بر پست و ریاست می کنیم
با خدا هم ما سیاست می کنیم
کو نشانی که شما اهل دلید
جملگیتان بر نماز باطلید
می چکد شک بر سر سجاده ها
وای از روزی که افتد پرده ها
ما خدایان زیادی ساختیم
مال مردم را به خود پرداختیم
چون قدم بر خاک خونین داشتی
بذر غیرت در زمین می کاشتی
زهر عشق حق به حمد آمیختی
در رکوعت می به ساغر ریختی
شیر حق برخیز وقت کار شد
بر سر نی رفتنت انکار شد
کاخها، گردیده مسجد، سرفراز
صد رکعت تزویر دارد هر نماز
شیر حق برخیز وقت کار شد
بر سر نی رفتنت انکار شد
کاخها، گردیده مسجد، سرفراز
صد رکعت تزویر دارد هر نماز
سجده در مسجد، حسینا مشکل است
این بنا از دل نباشد، از گل است
این خسان با مال مردم زنده اند
جملگی اندر نماز و سجده اند
دم ز راه و رسم سلمان می زنیم
لاف اسلام و مسلمان می زنیم
کاشکی از نسل سلمان می شدیم
لحظه ای، یک دم، مسلمان می شدیم
سجده بر پست و ریاست می کنیم
با خدا هم ما سیاست می کنیم
کو نشانی که شما اهل دلید
جملگیتان بر نماز باطلید
می چکد شک بر سر سجاده ها
وای از روزی که افتد پرده ها
ما خدایان زیادی ساختیم
مال مردم را به خود پرداختیم
چون قدم بر خاک خونین داشتی
بذر غیرت در زمین می کاشتی
زهر عشق حق، به حمد آمیختی
در رکوعت می به ساغر ریختی

چمنی که تا قیامت...

nastaran — Mon, 02 Nov 2009 14:23:44 GMT

چمنی که تا قیامت گل او ببار بادا

صنمی که بر جمالش دو جهان نثار بادا

ز پگاه میر خوبان به شکار می خرامد

که به تیر غمزه ی او دل ما شکار بادا

به دو چشم من ز چشمش چه پیامهاست هر دم

که دو چشمم از پیامش خوش و پر خمار بادا

در زاهدی شکستم به دعا نمود نفرین

که برو که روزگارت همه بی قرار بادا

تن ما به ماه ماند که ز عشق می گدازد

دل ما چو چنگ زهره که گسسته تار بادا

به گداز ماه منگر به گسستگی زهره

تو حلاوت غمش بین که یکش هزار بادا

به عذار جسم منگر که بپوسد و بریزد

به عذار جان نگر که خوش و عذار بادا

تن تیره همچو زاغی و جهان تن زمستان

که به رغم این دو ناخوش ابدا بهار بادا

که قوام این دو ناخوش به چهار عنصر آمد

که قوام بندگانت به جز این چهار بادا

غزلیات مولانا

گنجشک و خدا

nastaran — Thu, 10 Sep 2009 09:18:18 GMT

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت. فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار این گونه می گفت:"می آید٬ من تنها کسی هستم که غصه هایش را می شنوم و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه می دارد."

و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لبهایش دوختند٬گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود:"با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست." گنجشک گفت: لانه کوچکی داشتم٬ آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام٬ تو همان را هم از من گرفتی! این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه ی محقرم کجای دنیا را گرفته بود؟ و سنگینی بغضی راه کلامش را بست. سکوتی در عرش طنین انداخت٬ فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:" ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آنگاه تو از کمین مار پر گشودی." گنجشک خیره در خدایی خدا مانده بود.

خدا گفت:" و چه بسیار بلاها که به واسطه ی محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی!"

در دشت آسمان...

nastaran — Sun, 23 Aug 2009 15:24:11 GMT

پیش از سپیده دم

دشتی پر از شکوفه

باغی پر از چراغ

دیدم که نور بر سر عالم فشانده اند

از پشت میله های قفس گفتم:

ای دریغ!

دل ها چگونه این همه تاریک مانده اند؟!

آموخته های گابریل گارسیا مارکز از زندگی!

haftasemoon — Tue, 18 Aug 2009 12:36:37 GMT

در 15 سالگی آموختم كه مادران از همه بهتر می دانند ، و گاهی اوقات پدران هم

در 20 سالگی یاد گرفتم كه كار خلاف فایده ای ندارد ، حتی اگر با مهارت انجام شود

در 25 سالگی دانستم كه یك نوزاد ، مادر را از داشتن یك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن یك شب هشت ساعته ، محروم می كند

در 30 سالگی پی بردم كه قدرت ، جاذبه مرد است و جاذبه ، قدرت زن

در 35 سالگی متوجه شدم كه آینده چیزی نیست كه انسان به ارث ببرد ؛ بلكه چیزی است كه خود می سازد

در 40 سالگی آموختم كه رمز خوشبخت زیستن ، در آن نیست كه كاری را كه دوست داریم انجام دهیم ؛ بلكه در این است كه كاری را كه انجام می دهیم دوست داشته باشیم

در 45 سالگی یاد گرفتم كه 10 درصد از زندگی چیزهایی است كه برای انسان اتفاق می افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان می دهند

در 50 سالگی پی بردم كه كتاب بهترین دوست انسان و پیروی كوركورانه بد ترین دشمن وی است

در 55 سالگی پی بردم كه تصمیمات كوچك را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب

در 60 سالگی متوجه شدم كه بدون عشق می توان ایثار كرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید

در 65 سالگی آموختم كه انسان برای لذت بردن از عمری دراز ، باید بعد از خوردن آنچه لازم است ، آنچه را نیز كه میل دارد بخورد

در 70 سالگی یاد گرفتم كه زندگی مساله در اختیار داشتن كارتهای خوب نیست ؛ بلكه خوب بازی كردن با كارتهای بد است

در 75 سالگی دانستم كه انسان تا وقتی فكر می كند نارس است ، به رشد وكمال خود ادامه می دهد و به محض آنكه گمان كرد رسیده شده است ، دچار آفت می شود

در 80 سالگی پی بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگترین لذت دنیا است

در 85 سالگی دریافتم كه همانا زندگی زیباست . . .

گابریل گارسیا ماركز

هر لحظه....

nastaran — Sat, 25 Jul 2009 16:14:09 GMT

هر لحظه حرفی در ما زاده می شود!

هر لحظه دردی سر بر می دارد!

هر لحظه نیازی

از اعماق مجهول روح پنهان ما جوش می کند!

این ها بر سینه می ریزند و راه فراری نمی یابند!

مگر این قفس کوچک استخوانی گنجایشش چه اندازه است؟

مرگ در مرداب!

nastaran — Fri, 03 Jul 2009 09:11:38 GMT

لب دریا رسیدم تشنه بی تاب

ز من بی تاب تر جان و دل آب

مرا گفت:

از تلاطم ها میا سای!

که بد دردی است

جان دادن به مرداب!

اگر کوسه ها آدم بودند!!!

haftasemoon — Tue, 16 Jun 2009 19:57:03 GMT

دختر كوچولوي صاحبخانه از آقاي "كي " پرسيد:

اگر كوسه ها آدم بودند با ماهي هاي كوچولو مهربانتر ميشدند؟

آقاي كي گفت: البته! اگر كوسه ها آدم بودند

توي دريا براي ماهيهاجعبه هاي محكمي ميساختند

همه جور خوراكي توي آن ميگذاشتند

مواظب بودند كه هميشه پر آب باشد

هواي بهداشت ماهي هاي كوچولو را هم داشتند

براي آنكه هيچوقت دل ماهي كوچولو نگيرد

گاهگاه مهماني هاي بزرگ بر پا ميكردند

چون كه

گوشت ماهي شاد از ماهي دلگير لذيذتر است

براي ماهي ها مدرسه ميساختند

وبه آنها ياد ميدادند

كه چه جوري به طرف دهان كوسه شنا كنند

درس اصلي ماهيها اخلاق بود

به آنها مي قبولاندند

كه زيباترين و باشكوه ترين كار براي يك ماهي اين است

كه خودش را در نهايت خوشوقتي تقديم يك كوسه كند

به ماهي كوچولو ياد ميدادند كه چطور به كوسه ها معتقد باشند

وچه جوري خود را براي يك آينده زيبا مهيا كنند

آينده يي كه فقط از راه اطاعت به دست مياييد

اگر كوسه ها آدم بودند

در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت

از دندان كوسه تصاوير زيبا و رنگارنگي مي كشيدند

ته دريا نمايشنامه اي روي صحنه ميبردند كه در آن ماهي كوچولو هاي قهرمان

شاد وشنگول به دهان كوسه ها شيرجه ميرفتند

همراه نمايش آهنگهاي محسور كننده يي هم مينواختند كه بي اختيار

ماهيهاي كوچولو را به طرف دهان كوسه ها ميكشاند

در آنجا بي ترديد مذهبي هم وجود داشت

كه به ماهيها مي آموخت

"زندگي واقعي در شكم كوسه ها اغاز ميشود"

"برتولد برشت"

بار خدایا...

nastaran — Wed, 27 May 2009 14:21:02 GMT

بار خدایا:

تو مرا از خودم بهتر می شناسی و من خود را بیشتر از آنان می شناسم.

خدایا:

مرا از آنچه اینان می پندارند نیکوتر قرار ده و از آنچه نمی دانند بیامرز.

(حضرت علی علیه السلام)

اگر آن ترک شیرازی...

haftasemoon — Tue, 07 Apr 2009 22:49:18 GMT

حضرت حافظ فرمود:
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش بخشم سمرقند و بخارا را

و صائب در جواب می گوید:
هر آنکس چیز می بخشد، ز جان خویش می بخشد
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش بخشم سر و دست و تن و پا را

و شهریار در جواب می گوید:
هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد
نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش بخشم تمام روح و اجزا را

و دوستی گوید:
هر آن کس چیز می بخشد، به زعم خویش می بخشد
یکی شهر و یکی جسم و یکی هم روح و اجزا را
کسی چون من ندارد هیچ در دنیا و در عقبا
نگوید حرف مفتی چون ندارد تاب اجرا را